Wie de Sint-Pauluskerk betreedt, wordt getroffen door een zeldzaam harmonisch samengaan van Gotiek en Barok. Als je openstaat voor de wijding, voelbaar in deze ruimte, oog hebt voor het wondere spel van licht en kleur, dat wisselt van uur tot uur, dan kom je dichter bij jezelf. Het banale alledaagse wordt opgetild tot een hogere dimensie. Een paar slakjes op een schilderij, een arend turend in het zonlicht, twee vrouwen barstensvol verwachting, zovele symbolen die het mysterie van ons bestaan omhullen of - onthullen? Zoveel uitdrukkingen van schoonheid die verwijzen naar die ultieme ervaring, die een mens stil maakt en doet zuchten: 'God wat mooi'.
De grootste kunstenaars uit de 17e en 18e eeuw, Rubens, Van Dyck, Jordaens, van Baelen, Verbrugghen, Quellinus, Kerricx, Peeters, van Mildert en vele anderen hebben in dit kerkgebouw uitdrukking gegeven aan de diepste levensbron die Liefde heet en alles overschrijdt wat het échte leven dood maakt. De hartenkreet van mensen en dus ook van God doorzindert koloriet en beeldhouwwerk, eik of marmersteen. Tientallen schilder en beeldhouwwerken ontstonden als even zovele pogingen het onnoemlijke en niet uit te beelden sacrale voelbaar aanwezig te stellen. Uit de rijkdom van geestelijke grootheid en diep menselijke emotie vloeit zoveel schoonheid voort.
Maar ook de gemeenschap leeft. Er is warme aandacht voor de buurt, het Schipperskwartier en de Sint-Pauluswijk, voor het lief en leed in deze stad. De eeuwenoude traditie van concertmissen is uniek, naast de zondagliturgie met krachtig woord en orgelklank. Archeologische site en Calvarieberg, St.-Pauluscrypte en Sint-Paulustuin, zijn hemelse plekken in deze stad. Vele vrijwilligers zetten zich steeds weer in om langs toeristisch onthaal, pastorale aandacht, persoonlijke begeleiding, zorg voor minder bedeelden, liturgische uitdrukking, oecumenische bewogenheid, het leven wat op te tillen, ver boven het banale uit. Want leven mag iets meer zijn.
Pastoor Paul Scheelen