Lees hier de uitgave 2016 oktober van het sint-pauluskrantje.

Decennialang werden religies door de verlichting en het positivisme gezien als een vorm van ‘residu-ervaring’, gedoemd om te verdwijnen naarmate de ‘moderne’ levenswijze ging overheersen. Maar nu verschijnen ze opnieuw als mogelijke wegwijzers naar de toekomst.

David van Reybrouck schreef vorige week een opiniestuk in de Standaard als reactie op de fletse speech van Jean-Claude Juncker. Weinig visionair, eerder zo iets van ‘we lossen het wel op’. ‘Ik ben nog even goddeloos als vroeger, maar ik vind die religieuze leiders zinniger, indrukwekkender en inspirerender dan de politieke leiders die ik dagelijks op mijn Facebookfeed zie passeren…..

Het is trouwens opvallend met wat een intense aandacht de tientallen religieuze concerten, soms met zware thema’s als dood, werden beleefd door enkele duizenden mensen in onze kerk. Of hoe honderden asielzoekers en vluchtelingen zich verzameld hebben in de gastvrije tuin van Sint-Paulus. Moslim, christenen, agnosten, dansend, luisterend, feestend bij elkaar.

Nee, dit gaat nog niet over geloven, maar wel over religieuze gevoeligheid.

We moeten dat niet misprijzen. Zo vaak worden we gevraagd om bij het afscheid van een geliefde toch voor te gaan op deze sacrale plek waar van oudsher het banale doorbroken werd. We verhuren dan geen kerk aan een uitvaartverzorging. We bieden gastvrijheid aan, zoeken samen naar woorden en symbolen die verder gaan dan het ophemelen van de overledenen. Vragen rond écht leven, hopen, vertrouwen, dankbaarheid, opstaan. We bieden ruimte aan ieders levensvisie maar zijn wel gastheer en stoppen het visionaire Bijbelse scheppingsdenken niet weg onder de kerkstoelen.

Soms zijn het moeilijke gesprekken maar achteraf groeit er zoveel wederzijds begrip, zoveel dankbaarheid. Er is iets geraakt.

Misschien is dat in onze tijd wel de belangrijkste opdracht om open te staan met de rijkdom van een visionaire visie die verder gaat dan de vier jaar van politieke leiders. Een wijsheid van duizenden jaren altijd opnieuw hertaald.

Een krantje vol dagelijkse dingen, wemelend rond een uitdagende plek.

Onze groet als redactie,

Erwin Vandecauter, Leo Van achter, Marie-Paule verhoeven, Walter Geluyckens, Pastoor Paul Scheelen