Lees hier de uitgave 2016 december van het sint-pauluskrantje.

De actualiteit deze dagen barst van levensbelang.
Tien pintjes mogen we nog drinken op een week en de Pirellikalender wordt preutser.
Zal dit een weerslag hebben op het zakencijfer van carrossiers en garagehouders?
Black Friday deed de kassa rinkelen.
Uiteindelijk is een pietenpact afgesloten maar niet de discussies rond zo iets pietluttigs.
De wereld is wakker geworden in een getrumpeerd Amerika.
Analyses herontdekken het diepe buikgevoel dat Donald Trump naar het presidentschap stuwde met een bitsige, vuile en besmeurende campagne.

Sint Nicolaas is nog niet door de schoorsteen gekropen of de kerstbomen staan al in huiskamer.
De twinkelende kerstlichtjes verdoezelen de diepe menselijke ellende in Aleppo maar ook de schrijnende armoede op straat en in de huizen.

Ongemerkt zijn we de adventstijd ingegooid.
Een tijd waarin we onze eigen dode hoek herkennen.
Jesaja helpt tot nadenken of onze manier van leven niet te veel gestoeld is op negatieve houdingen en gevoelens. Wat leeft er in die onderbuik van onze samenleving?
Durven we actief verwachten, terugkeren naar onze diepste, dragende verlangens?

Dit jaar vervangen wij in de kerststal de drie Koningen uit het Oosten door scharen van vluchtelingen, komende uit het Oosten,
zoekend naar Licht.
Hun harde koppen zijn gebakken in allerlei soorten klei. Hun ledematen zijn door de kunstenares symbolisch opgebouwd uit baleinen van kapotte paraplu’s,
zoals ook de paraplustof hun kleren opfleurt .
Tallozen Herodessen hebben ze moeten ontlopen en soms verdween de ster.
Toch dragen ze onmerkbaar geschenken bij zich maar wie zal ze ontdekken?
Wat is Kerstmis anders dan de wereld op zijn kop?
Gods spiegelbeeld in een voederbak

Mag de redactie u een sterke adventstijd toewensen?
Erwin Van de Cauter, Marie-Paule Verhoeven,
Leo Van achter, Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2016 november van het sint-pauluskrantje.

Allerheiligen spreekt van heiligen,
van ‘heel-gemaakte, helende mensen,
mensen met naam en vooral zonder naam, gekend en vooral ongekend,
mensen van vroeger en mensen van nu
in wie onze God - Hij die heet- “Ik zal er zijn voor u”- zich heeft mogen uitleven
omdat zij zich inleefden in Hem.
Je kan ze goed herkennen
zegt het evangelie die dag:
heilig zijn zij die met hun kleinheid maar ook met hun kracht voor God staan,
die hun leven als een geschenk uit zijn handen durven te beleven.
Ze kunnen genieten van de vreugde van anderen maar zijn ook empathisch bij verdriet.
In hen leeft honger en dorst naar gerechtigheid voor ieder mens,
ze gaan door met zachte moed,
zonder hardheid of bitterheid.
Ach nee, heiligen zijn geen helden,
geen perfecte mensen.
Ze kennen hun klein menselijkheid,
hun littekens,
erkennen als eerste hun eigen fouten
en dat is al heel wat.
Maar ze hebben een groot hart voor al wat zo kwetsbaarheid is in de medemens.
Daarom stralen ze iets van vrede uit.

Zo bieden we jullie ons krantje aan
met redactionele groeten vanuit onze Sint-Paulusgemeenschap.

Erwin Vandecauter, Marie-Paule Verhoeven,
Leo Van achter, pastoor Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2016 oktober van het sint-pauluskrantje.

Decennialang werden religies door de verlichting en het positivisme gezien als een vorm van ‘residu-ervaring’, gedoemd om te verdwijnen naarmate de ‘moderne’ levenswijze ging overheersen. Maar nu verschijnen ze opnieuw als mogelijke wegwijzers naar de toekomst.

David van Reybrouck schreef vorige week een opiniestuk in de Standaard als reactie op de fletse speech van Jean-Claude Juncker. Weinig visionair, eerder zo iets van ‘we lossen het wel op’. ‘Ik ben nog even goddeloos als vroeger, maar ik vind die religieuze leiders zinniger, indrukwekkender en inspirerender dan de politieke leiders die ik dagelijks op mijn Facebookfeed zie passeren…..

Het is trouwens opvallend met wat een intense aandacht de tientallen religieuze concerten, soms met zware thema’s als dood, werden beleefd door enkele duizenden mensen in onze kerk. Of hoe honderden asielzoekers en vluchtelingen zich verzameld hebben in de gastvrije tuin van Sint-Paulus. Moslim, christenen, agnosten, dansend, luisterend, feestend bij elkaar.

Nee, dit gaat nog niet over geloven, maar wel over religieuze gevoeligheid.

We moeten dat niet misprijzen. Zo vaak worden we gevraagd om bij het afscheid van een geliefde toch voor te gaan op deze sacrale plek waar van oudsher het banale doorbroken werd. We verhuren dan geen kerk aan een uitvaartverzorging. We bieden gastvrijheid aan, zoeken samen naar woorden en symbolen die verder gaan dan het ophemelen van de overledenen. Vragen rond écht leven, hopen, vertrouwen, dankbaarheid, opstaan. We bieden ruimte aan ieders levensvisie maar zijn wel gastheer en stoppen het visionaire Bijbelse scheppingsdenken niet weg onder de kerkstoelen.

Soms zijn het moeilijke gesprekken maar achteraf groeit er zoveel wederzijds begrip, zoveel dankbaarheid. Er is iets geraakt.

Misschien is dat in onze tijd wel de belangrijkste opdracht om open te staan met de rijkdom van een visionaire visie die verder gaat dan de vier jaar van politieke leiders. Een wijsheid van duizenden jaren altijd opnieuw hertaald.

Een krantje vol dagelijkse dingen, wemelend rond een uitdagende plek.

Onze groet als redactie,

Erwin Vandecauter, Leo Van achter, Marie-Paule verhoeven, Walter Geluyckens, Pastoor Paul Scheelen

 

 

Lees hier de uitgave 2016 september van het sint-pauluskrantje.

Bruisende polyfonie en Barokklanken,

Laus Polyphoniae en Terra Nova,
Gounod uitgevoerd door een honderdjarige, “De Chorale”.
Drie-vierduizend aandachtige genieters beleefden de Sint-Pauluskerk bij morgen, avond of nacht tijdens liturgische viering of ingetogen luisteren.

Iedere dag kan een verloren of een gewonnen dag zijn,
zo klonk het doorheen antifonen
of in liederen van woede, onbegrip en hoop.

Gewonnen dagen.
Dagen waarin mensen wijzer worden van jou,
gelukkiger met jou.
Dagen waarin je je verwondert
over het licht, je bestaan, blijken van genegenheid,
je Levensbron: bevrijding, ruimte om te leven, vervoering.

Of verloren dagen vol kilte, geen hart dat klopt,
grauw en te vergeefs.
Je wordt er alleen maar minder van.

Ieder dag een uitdaging om naar je diepste Stem te luisteren:
deel je uit, inspireer, wees vriend,
kom op voor recht vooral als de ander gekneusd is.

Laudare, benedicere, predicare.
De spiritualiteit en gedrevenheid van 800 jaar Dominicaanse traditie is nog steeds voelbaar in St.-Paulus.
Ook zij hadden de waarheid niet in pacht
maar zochten het samen.
Dat willen we uitvieren op zaterdag 10 september
als een start voor een nieuw werkjaar

Hartelijke groet namens de redactie,
Erwin Vandecauter, Marie-Paule Verhoeven, Leo Van achter

Paul Scheelen