Lees hier de uitgave 2015 december van het sint-pauluskrantje.

Zondag … een tweede adventskaars. De tijd dringt….
Advent betekent : ‘dat wat naar je toekomt’, ‘je toekomst’.

Verwachten en uitzien… kracht in mensen.
Meer dan een mooie droom.
Stille kracht om je te wagen aan tegenstroom,
tegen al het genadeloze en ontmenselijken in.

Verwachten en uitzien: het drijft miljoenen mensen vooruit om oorlog en geweld te ontvluchten,
op zoek naar vrede, rust, een toekomst voor hun kinderen.

Verwachten en uitzien daagt ons uit, drijft ons voort
om hen recht en kracht en onderdak te schenken .
Doen wat God zou doen. Omzien naar wie achter blijft.

Oude profeten van Israël: Jeremia, Baruch, Sefanja en Micha, vuren ons aan. Daar heb je evangelist Lucas, wiens ‘blijde boodschap’ in het leesrooster van het C-jaar centraal staat. Een gedrevene die leeft te midden van grote culturele verscheidenheid, snijpunt van het joodse monotheïsme en het hellenistische denken.

Hij beseft ten volle dat het geloof in Christus niet vanzelfsprekend is. Toch raakt hij het hart van mensen.
Brengt heilsboodschap op mensenmaat.

Wie Lucas beter wil leren kennen in tekst en context is van harte welkom op de drie Bijbelavonden. (zie pg 6)

Misschien hebt u ook de Nocturne: “St.-Paulus tegen armoede” beleefd. Schitterend toch die inzet van velen.

Neus ondertussen rustig in ons krantje.

Hartelijke groet namens het parochieteam,

Jos Phlippo en Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2015 november van het sint-pauluskrantje.

Nu we een uurtje langer geslapen hebben,
weg van de zomertijd, schuiven we de volle herfst in.

Staan plots voor Allerheiligen. En iemand schreef:

Heiligen worden schaars.
‘t Is ook moeilijk om ze te herkennen.
Dat gebeurt meestal na hun dood, net als bij kunstenaars.
Helden herken je gemakkelijker.
Ze hebben hun voetbalclub tot boven aan de ranglijst geschopt
of sterke staaltjes met racefietsen en dergelijke uitgehaald,
halen kijkcijfers met straffe uitspraken,
om van oorlog stoken maar te zwijgen...

Onlangs las ik drie kenmerken van heiligen.
Ten eerste zien heiligen hun eigen fouten.
Dat is mooi, ze hebben ze dus.
Dat geeft de sterveling moed.

Ze proberen vervolgens niet iets te worden door prestaties,
maar ze nemen het leven aan als een gave van God.
Dat lijkt gemakkelijker dan het is. Moet u eens proberen.
't Geeft in leder geval een grote en goede rust.

En ze weten te dienen.
Dat laatste is misschien het moeilijkste,
hoe vol we er de mond ook van hebben.
Echt dienen.
Niet 'om het een of ander', maar belangeloos.
Er stond nog iets bij. Dat noem ik het laatst.

Ze leven in een voortdurende behoefte aan genade.
Dat laatste zal wel hun diepste geheim zijn.

Een hartelijke groet van Jos Phlippo en Paul Scheelen
namens het team van St.-Paulus

Lees hier de uitgave 2015 oktober van het sint-pauluskrantje.

Een opiniestukje van Mark Van de Voorde doet ons nadenken over een noodsituatie die zich niet neerlegt bij grenzen, maar ons ook niet komt bedreigen.

Ondertussen willen we niet blind zijn voor de vreselijke lijdensweg die Christenen in het Midden-Oosten meemaken en de apathie daaromtrent in het Christelijke Westen.

Onthoud 18 oktober, want dan willen we onze Zuster Hadewych huldigen. 26 jaar pastorale werkster, jong en present, delend lief en leed in onze geloofsgemeenschap. Ne schat van 'n zuster.

Anderzijds is het met pijn en dankbaarheid dat we afscheid moeten nemen van Leo Janssens die ons plots ontvallen is. Jarenlang een kostbare medewerker. Eigenlijk onvervangbaar.

Met fierheid vertellen we u, bescheiden als we zijn, dat Sint-Paulus laureaat 2015 is van Tripavisor. Het is goed dat jullie dat weten.

Zo delen we maandelijks het lief en leed met hartelijke groeten van het parochieteam,

Jos Phlippo en pastoor Paul Scheelen

 

Lees hier de uitgave 2015 september van het sint-pauluskrantje.

'nagelaten op het strand
grote, kleine mensensporen,

lichvoetige eendags dromen,
regels van het zomerspel
omgewoeld, toegevoegd,
tekens in het zand,
weggeëbd, opgenomen
in het eindeloze baren
van de brede moederschoot' (F.c.)

Zomaar een kleine impressie van wat 'vakantie' oproept, wegen die mekaar kruisen,
vluchtig wegebbend en/of beklijvend, herinneringen gekoesterd en bewaard in ons hart.
Dankbaar voor die lange, zonnige zomer waar we zo naar snakten.

Vele mensen die we deze dagen ontmoeten, lopen rond met een ietwat 'ongemakkelijk'
gevoel. Meer dan ooit beseffen we hier wat een enorm geschenk het is
vakantie te kunnen nemen, thuis te komen.

Want gruwelijke beelden van mensenmassa’s, worstelend doorheen prikkeldraad en pepperspray, zinkende overladen boten, machteloze ambtenaren overrompeld.
En wie dacht: eindelijk een plek, een brood, een bed,
verzamelt karton en plastiek om te overnachten in een kletsnat Brussels park.
Exodus, niet langer een oud bijbels verhaal.

En toch maar weer ons laten raken
door die eeuwig jeugdige evangelische spirit die ons oproept
om in deze stad een gastvrije en open geloofsgemeenschap te zijn.
Open te staan voor het appél van ons hart maar ook van onze grote kerkgemeenschap,
Mogen we met elkaar wedijveren in liefde en mededogen?
Paus Franciscus nodigt ons alvast uit op de Scheppingszondag, 7 september.

In ons krantje kijken we achteruit naar wat we samen mochten beleven,
maar verder dan dit jaar bereiden we ons reeds voor om het Dominicusjaar te vieren,
de voedsterbron van onze St.-Paulusgemeenschap.
Niet alleen de liturgie gaat ons ter harte maar ook onze diaconale opdracht om present te zijn bij de armen. Vierend hoogtepunt wordt de Nocturne.
Ondertussen beraadt de kerkraad zich gedurende drie dagen rond haar missie,
ten dienste van onze gemeenschap.
Werkgroepen schieten in gang. Sint-Paulus leeft.

Een hartelijke groet vanwege het team: Zr. Hadewych, Jos Phlippo, Ludo Beersmans, Leo Van achter, Luc Janssens, Pastoor Paul Scheelen