Lees hier de uitgave 2014 januari van het sint-pauluskrantje.

‘Een kind werd ons geboren’.
Voila, in één zinsnede is alles gezegd.
Grandioos hoe Lukas God ten diepste begrijpt:
‘Een kind werd ons geboren’
Niets ter wereld is zo veelbelovend
en tegelijkertijd weerloos en kwetsbaar als een kind.
Zo en niet anders verschijnt de Allerhoogste op aarde.
Onvoorstelbaar ons geloof.

Niet God de machtige, niet de oordelende rechter, niet een God in den Hoge
maar God het schreiend kind zoekend naar onze moederborst.
God heeft ons nodig, kan niet leven zonder u en mij.
Opspringen zal Hij in onze schoot
en eindelijk zullen we naar mekaar durven glimlachen.

Een zalige Kerstmis vanwege de redactie,

pastoor Paul

Lees hier de uitgave 2013 december van het sint-pauluskrantje.

In de donkerste dagen van het jaar beginnen wij aan de Advent.

Tijd waarin wij vol verwachting uitzien naar het Licht van de wereld.

Doen we dat nog? Kunnen, durven we daar nog echt in geloven, op hopen? Klinkt het niet absurd en wereldvreemd: uitzien naar de vervulling van de belofte, de Beloofde, de Komst van het Kind?

En toch, toch leeft diep in ons de hunker naar licht, naar nieuw leven, naar een andere wereld. Toch is er een stem die zegt dat we die Advent niet mogen negeren. 

Want Advent heeft te maken met iets dat veel verder reikt en dieper gaat… Advent zegt iets over een wezenlijke grondtrek van ons bestaan: dat de situatie waarin je verkeert, nooit het laatste woord heeft. Bijna alle bijbelverhalen vertellen hoe met mensen onderweg nog iets kan gebeuren.

‘Een nieuw begin’ is een sleutelwoord in de Schrift. Er is altijd toekomst als je jezelf niet opsluit in het verleden. Advent nodigt ons uit dat te durven geloven. Advent heeft alles te maken met de vraag hoe je in het leven wil staan: onverschillig of ontvankelijk, zelfgenoegzaam of met open handen. Advent roept ons op tot zorgzame aandacht voor het kwetsbare, opdat de kwijnende vlaspit niet zou doven en het geknakte riet niet wordt gebroken. 

Ons december nummer, van harte, namens het parochieteam:
Jos Phlippo, Ludo Beersmans, Zr. Hadewych, Leo Van achter, Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2013 november van het sint-pauluskrantje.

"soms in november
geruisloos trekt de nevel op
tussen leven en dood"

Ik zie ze weer...

Even zie ik ze, zichtbaar als lieve lachende schimmen
en hier kan ik ieders voornaam noemen, troetelnamen fluisteren...
Ik zie de doden terug en zij zien mij,
ze kijken en bekijken mij zonder grenzen en ik weet weer dat zij er zijn -
binnen handbereik én onafzienbaar ver.
Ze zijn er zoals God er is, ik ben door hen omgeven, zij leven in mij.
Soms zie ik ze echt - heel even - tijdloos gelukkig. (Karel Staes)

Bij het begin van de novembermaand geven we je graag deze tekst van Karel Staes mee.
Hopelijk herken je er een spiegelbeeld in van je eigen ervaring.

De ‘gemeenschap der heiligen’ reikt veel verder dan een netwerk tussen mensen.
Over tijd en ruimte zijn wij verbonden in een grenzeloze kring van liefde.
En die liefdesband mogen wij vieren erop vertrouwend dat Liefde sterker is dan de dood.

Een hartelijke groet van Jos Phlippo,
Leo Van achter,
Zuster Hadewych,
Ludo Beersmans en Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2013 oktober van het sint-pauluskrantje.

‘De Herfst blaast op den horen,
en ’t wierookt in het hout;
de vruchten gloren’… (Felix Timmermans)

Oktober, hoor je die klank van koper? de kleur van oker in vallend blad.
Een gedicht, eerder een innig gebed, waarin de nederige kunstenaar zich met heel zijn wezen openstelt voor Gods zegen. ‘Ik hoor U door mijn hart en door de rieten zuchten’.
Poëzie waar je stil van wordt.

De eerste zondag van oktober wordt weer een Hoogdag voor de Broederschap van O.-L.-Vrouw van de Rozenkrans en voor de vele getrouwen, die de aloude traditie van processie en Scheldewijding niet willen missen.

De jongste jaren sloten ook steeds meer Kapellen en Broederschappen uit andere parochies aan. Heel wat toevallige voorbijgangers en/of toeristen kijken belangstellend toe en vragen naar oorsprong en betekenis van dit indrukwekkend schouwspel.

Blijft het bij schilderachtige folklore en heimwee naar het rijke Roomse leven of gaat het om een diepe bewogenheid ?

Laten we niet vergeten dat deze stad aan de stroom doorheen de eeuwen een wisselende stroom van migranten heeft zien vertrekken en aankomen : vluchtelingen, asielzoekers, kansarmen, thuislozen van alle kleuren en talen.

Moest Maria niet zelf op de vlucht met haar kind?
En boden kerken niet doorheen de eeuwen asiel aan vluchtelingen?

Zovele Mariabeelden aan hoeken en straten vertellen van de hunker naar troost en nabijheid. Ook in onze parochie werd op de hoek van de Zwartzustersstraat opnieuw door Kruis en Beeld, de "Koningin van de Rozenkrans" gerestaureerd. Zij stond onder de bescherming van de Zwartzusters die zich honderden jaren ontfermden over zieken en stervenden.

Op woensdag 9 oktober start de nieuwe reeks oecumenische bijbelavonden rond ’de werken van barmhartigheid’. Je vindt er nieuwe inspiratie vanuit die diepe bijbelse bewogenheid.

Een hartelijke groet vanwege Ludo Beersmans, Leo Van achter, Jos
Phlippo, Zuster Hadewych en pastoor Paul Scheelen