Lees hier de uitgave 2017 april van het sint-pauluskrantje.

Dit jaar zal de Paashaas, met hoofdletter,
de vakantie afsluiten.
De kinderen zullen zijn eitjes rapen.
Je moet hen toch iets mysterieus aanbieden
dat het leven omhult:
een ei leggende Lepus europaeus.
Een aai factor die niets oproept, tot niets engageert.
So what!!

Doorheen het leven van elke dag, de gebeurtenissen,
het lief hebben, de littekens, groeit bij vele mensen een vertrouwen, een niet te vatten mysterie dat uitdaagt om zin te geven, open te komen voor gerechtigheid en schoonheid.
Een oproep om te gaan staan in de eigen waarheid.
Je weet je verantwoordelijk voor elkaar, voor hongerende kinderen in deze wereld,
voor de schepping, vanuit een Stem achter de dingen, vanuit een Gij, zo transcendent en zo nabij.

Vanuit dit diepe aanvoelen heb je in elke lente behoefte om in gelovige gemeenschap Pasen te vieren. Pasca in het Hebreeuws betekent: “In het voorbijgaan”.
Het is een merkwaardige term, altijd in de bijbel gebruikt voor God die ziet in het voorbijgaan.
Alles draait rond “de blik” waarmee men, geëngageerd, om zich heen kijkt.
Als Gods zoon ons voorbijgaat begint Hij het levensbrood te delen op Witte Donderdag,
neemt alle consequenties op zich op Goede Vrijdag, beleeft op Pasen dat God ‘ja’ zegt op zijn leven in de opstanding..
Het feest van Pasen heeft niets te maken met een lijk dat plots uit de kast komt maar met een kantelmoment waardoor al het goede, in de grijnslach van de samenleving terecht gekomen, boven het onbegrip wordt opgetild tegen de logica van de wereld in. Waar het leven meedogenloos tegen de muur werd gesmeten, wordt een nieuwe horizon geopend door een Liefde die sterker is dan al wat het leven vernietigt.
Of zouden we het toch maar braafjes houden bij een ei-leggende, mysterieuze haas.

Hartelijke groet vanwege de redactie,

Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2017 maart van het sint-pauluskrantje.

Soms mag het je toch wel eens meevallen als predikant.

Al tientallen jaren moet je hertalen wat Jezus bedoelde met:
"je kan niet God dienen en de mammon”.
Maar dan schenkt Luik je de juiste inspiratie. Daar bleken verschillende politici niet de kleine man te dienen, zoals ze altijd zegden, maar zichzelf.
Handig die duizenden euro’s voor vergaderingen die ze nooit hadden bijgewoond of die zelfs nooit hadden plaatsgehad.
En in dezelfde week dacht Gent: we moeten dat beter kunnen.
Ook daar was zelfbediening bij politici troef.
Er werd wat geschud aan de boom: plotseling bleek dat die graaicultuur over heel het land verspreid was.
Ondertussen opperde een cio (Chief information officer) dat 800.000 Euro per jaar wat krap werd. Mag het iets meer zijn?

De radicale taal van het evangelie moeten we lezen als een ontmaskering van die economie van het ongebreidelde niet-genoeg.
Je moet blind zijn om die afgoderij niet heel concreet aan het werk te zien.
Van alles wordt handelswaar gemaakt, ook van mensen.
In Antwerpen werken mensen zonder papieren ‘s nachts in de horeca aan 4 Euro per uur. In de Diamantwijk: 5 Euro per uur.
De hele soap rond Zaventem gaat over de vraag hoe we onze economie ontwikkelen in een leefbare omgeving.
Willen we voor 29 euro naar Rome vliegen voor een city-trip dan vertrekken we in de prille morgen en moeten de mensen onder de vluchtroute de geluidshinder maar voor lief nemen in een slapeloze nacht.
Want zo’n kostbaar vliegtuig moet toch renderen.
Het levert banen op, is het argument. Over winst wordt niet gesproken, noch over schade aan gezondheid en milieu.

Niet aan bejaarden en zieke mensen schonk Jezus deze boodschap maar aan dynamische jongeren om Hem heen.
Hij deed het op een berg, verwijzend naar de Sinaï.
Je weet wel, die berg waar Mozes die leefregels voor Israël uitkapte in steen.
Het klonk als een uitdaging om meer te doen dan het gewone.
Wees een milde mens, vergevingsgezind tegen elke logica in.
Wie kwetsbaar is komt voor jou op de eerste plaats ‘ Zo is God.
Wees vrij en zorgeloos als vogels,
maar hou in je hart een plek voor mensen met echte zorgen.
Werk aan verandering, ook in jezelf.
Er zijn er die dit verstaan hebben.

Een goede vastentijd jou toegewenst namens de redactie.

Pastoor Paul Scheelen

lichtmis2017

Lees hier de uitgave 2017 februari van het sint-pauluskrantje.

Op 5 februari om 10.30u. nodigen wij speciaal de toekomstige Eerste Communicanten uit en de kindjes die de laatste 3 jaar werden gedoopt in onze parochie, om samen met hun familie, peter, meter en vrienden, ‘Onze Lieve Vrouw Lichtmis’ te komen meevieren. 

Natuurlijk zijn alle kinderen welkom en achteraf hebben we lekkere pannenkoeken.

Deze  oude traditie draait rond de evangelielezing, een literaire constructie, vol diepere religieuze betekenissen. Lucas geeft een antwoord op de vraag wie de volwassen Jezus eigenlijk is. En in dat verhaal krijgt de baby Jezus zijn identiteit, niet vanwege feeën rondom zijn wieg, maar vanwege een oude man, Simeon en een oude vrouw, Hanna.

Het is altijd ontroerend wanneer men hoogbejaarde mensen ziet met een kind in de armen, zeker wanneer het een nakomeling is. Want in dat hulpeloze wezentje zien ze weer toekomst, het leven - voor een stuk ook hun leven - dat verder zal gaan.

Maar de oude Simeon ziet ook al in de verte dat een ontmoeting met Jezus, voor niemand een vrijblijvend onderonsje zal zijn, wel een harde confrontatie met zichzelf en met vertrouwde opvattingen en gewoonten. Wie hem ontmoet zal moeten kiezen : De eersten zullen de laatsten zijn en de laatsten de eersten, de armen zullen rijk zijn en de rijken arm, uitgestotenen zullen een ereplaats krijgen.

Spelend met kaarsen en licht staan we voor een confrontatie. Opdat de gezindheid van vele harten openbaar moge worden. Opdat duidelijk moge worden waarvoor mensen leven.

Op die manier is die Jezus ook een teken van tegenspraak voor de huidige samenleving. Een zeer verwaand wereldje dat zichzelf constant opblaast en niets ernstig neemt wat buiten zijn eigen enge gezichtsveld valt.

Een uitnodiging voor elke jonge mama of papa om de eigen bronnen te ontdekken en dat teken van tegenspraak zonder reserve naar de samenleving toe te verwoorden. En zo een zegen te zijn voor hun kinderen.

Hartelijke groet vanwege het redactieteam

Lees hier de uitgave 2017 januari van het sint-pauluskrantje.

Eeuwen geleden zijn drie wijzen op weg gegaan
met weelde van warmte,
geloof, hoop en liefde,
drie wijzen op weg met een ster.

En alle goede wensen,
alle hoop en hunker naar vrede voor het nieuwe jaar
werden alweer met moordend geweld uiteengereten
door de bloedige aanslag in Istanboel
en daarbovenop
de schaamteloos-brutale en wrede haatmails
ten koste van een onschuldig slachtoffer.
Wat drijft mensen toch zover?
En wat een contrast met de waardige, verzoenende oproep van Kerims vader…
Gesteund door een ganse dorpsgemeenschap in rouw
en talloze blijken van meevoelen en verontwaardiging,
weigerde hij elk haat, trotseerde trieste, op sensatie beluste pers .
Een man die alles verloor
noemde dat handvol racisten: ”arme mensen’.
Een wijsheid met een ziel.
Wat drijft een mens of wat bezielt een mens?

Eeuwen geleden zijn drie wijzen op weg gegaan
drie wijzen op weg met een ster…

Hierbij, niet alleen ons krantje van januari
maar ook de beste wensen vanwege de redactie:

Erwin Vandecauter, Leo Van achter, Marie-Paule Verhoeven en Paul Scheelen.