Lees hier de uitgave 2019 juli van het sint-pauluskrantje.

Sint-Pauluskrantje juli-augustus 2019

Vakantie, eindelijk.

"Je hebt er maandenlang naar uitgekeken" zong Gerard Cox al in 1973, maar eindelijk is het dan zo ver: zomer en vakantie.

Een fantastische tijd. Voor velen het signaal om het wat rustiger aan te doen. Prachtig weer, geen vergaderingen, ’s avonds een BBQ in de tuin, ...... een bezinningstijd.

Negatieve gevoelens worden door de zonnestralen weggevaagd, een kans om er een paar weken tussenuit te glippen, de mooiste tijd van het jaar, een tijd die zich aankondigt na Pasen, als de dagen langer worden.

De geestdrift voor allerlei dagelijkse activiteiten begint langzaam af te nemen. En mag het niet? Als je maanden lang heel druk bezig bent geweest? Dan is het toch heerlijk om naar een lagere versnelling over te schakelen? Even afstand te nemen van je dagelijkse bezigheden? Ieder op zijn manier.

Een fantastische vakantie gewenst vanwege uw redactie,
Erwin Vandecauter

Lees hier de uitgave 2019 juni van het sint-pauluskrantje.

Sint-Pauluskrantje juni 2019

Pastoor Paul Scheelen viert op 23 juni, de dag na zijn 80ste verjaardag, zijn vertrek en gaat met pensioen. Dat is een open deur intrappen, ik weet het, want al maanden wordt dit bericht via verschillende kanalen verspreid. Het zal een feest worden met de nodige toeters en bellen.

Maar het is nu eenmaal een feit dat deze stuwende kracht afscheid neemt. Hij draaide meer dan 20 jaar mee in het wel en wee van onze parochie, als een sleutelfiguur, juist zoals Petrus, al heeft hij meer bewondering voor Paulus, de apostel van de actie.

Pastoor Scheelen was ook de drijvende kracht achter het Sint-Pauluskrantje en dat niet alleen door zijn inspirerende artikels. Hij was zich bewust van het belang van een orgaan zoals ons krantje waarmee we een kleine 1600 e-mailadressen bereiken. Over netwerking gesproken.

Bedankt Paul voor die jaren van inzet en vriendschap, al heb ik een donkerbruin vermoeden dat dit heengaan niet definitief is.

Erwin Vandecauter 

Lees hier de uitgave 2019 mei van het sint-pauluskrantje.

Sint-Pauluskrantje mei 2019

Meimaand - Mariamaand
Maria, de vrouw die "JA" zei, "ja" tegen haar opdracht, "ja" op Gods vraag om mensworden.

Maria kijkt niet naar haar zoon maar staart de wereld in met een treurige blik, alsof ze weet welk lot hem later te wachten staat.

Erwin Vandecauter

Lees hier de uitgave 2019 april van het sint-pauluskrantje.

Sint-Pauluskrantje april 2019

GROEIEND NAAR PASEN,
DE VERKLANKING VAN EEN NIEUWE LENTE

Ooit is in dit heelal het vermoeden gerezen, onverwoestbaar als de mensheid zelf,
dat al onze onmacht en verlangen
naar zorgdragen en liefhebben ontspringt
aan een oneindige veerkracht en daarin uitmondt,
een levensstuwing die we onhandig God noemen.
Zijn Naam is: ‘ik zal er zijn, ik zal er zijn’.
Aanwezigheid, voltooiing, uiteindelijke gerechtigheid,
totale verzoening,

Mensen waarvan we hielden, wijze mensen,
soms helden die het zo maar deden,
brachten ons dit inzicht:
als je leven wat chaotisch wordt,
ga dan terug naar de eerste regels van het Bijbelboek: “in de beginne was er niets anders dan duister, chaos… God schreeuwde: er zij licht”.
Vergeet nooit dat het met licht, en om het licht, begonnen is. Tegen alle duister in.

Duister, een bijbels woord voor een manier van bestaan die de naam ‘leven’ niet waard is.
Je kunt levend dood zijn. Je kunt op plekken in je lichaam, in je geheugen, in je hart, ‘dood’ zijn. Verstopt, zonder hoop, ziende blind.
Je kunt dan met niemand iets:
niet ontvangen, niet geven.
Met die angst voor zelfverlies, angst voor toekomst, sloten leerlingen zijn graf af met een zware steen.
Ze begraven Hem in de schemerzone van halfslachtigheid en compromis. Dood is dood, dachten ze, en zijn Rijk was inderdaad niet van deze wereld.

Jezus zou nooit de ‘Verrezene’ zijn genoemd,
als mensen niet in hem gezien hadden
hoe hij de zinloosheid weerstond toen hij nog leefde.
Dat iets in hem sterker was dan de dood- iets in hem. God in hem.
Hoe hij scheidsmuren en gevangenismuren afbrak en liefde het meest reële woord werd om onderlinge verhoudingen aan te duiden.
Liefde is opstanding, eeuwig leven.

Daarom, straks in de Paaswake: een engel daalt neer, één en al licht.
Wat nu geschiedt, geschiedt van Godswege.
Wanneer Gods werkelijkheid de onze raakt,
schudt alles op zijn grondvesten,
zekerheden vallen weg, schokkend is het,
de onderste steen komt boven.

Met één vinger wentelt de engel de steen weg
van het graf. Hij gaat erop zitten, een glimlach speelt hem om de mond. 'De Heer is niet dood'.
Gaat gewoon zitten schitteren op die afsluitsteen.
Prachtig wat een beeldende geloofstaal.
Het moet duidelijk zijn, God is hier in het spel.

Wat een beweging opeens. Alles was tot stilstand gekomen, eerst aan het kruis, toen in het graf,
stilte, doodse stilte, door en door trieste desillusie. Vlug een steen er voor.
Maar nu, ten derden dage, zet de engel alles en iedereen weer in beweging.
'Ga! Durf dwars doorheen de buitenkant van je leven
te kijken naar je binnenste kant,
je levensbron. Ga! Leef zoals hij, goddelijk'.
In zo’n graf is niets te vinden.

“En zie, Jezus kwam hen tegemoet’.
Het staat er zo mooi. Hij zegt: ‘vrees niet,
want je angst maakt je tot minder mens’.

Zo treedt Hij ons tegemoet. Verlaat je graven,
je angst en je ontgoocheling.
Dat is Pasen, een woord met de verklanking van een nieuwe lente, zo intens.

Pastoor Paul namens de ganse redactieploeg