Lees hier de uitgave 2018 november van het sint-pauluskrantje.

Sint-Pauluskrantje november 2018

sint-pauluskrantje 2018 oktober beeld1

Wij mochten de kleine Fleur dopen.

Mooi hoe zij er stralend bij lag met vast gesloten knuistjes.
‘Mag jij, bloemrijk Fleurtje,
iets van Gods gelaat weerspiegelen doorheen gans je leven?
Dat wilden we onderdompelend en zalvend zeggen.
Wonderlijk hoe je geboren wordt met dichtgeknepen vuistjes.
Mens worden is die handjes leren openen om te ontvangen.
 
Allerheiligen, Allerzielen.
Er ligt toch wel een gans leven tussen de gesloten knuistjes van ‘n kraaiende baby en de wijd geopende handen van een mens
die alles gegeven heeft.
Zichzelf gegeven, klaar om nieuwe toekomst te ontvangen.
 
Misschien dat we deze dagen wat woordeloos naar het kerkhof gaan,
een bloempot laten spreken of een summier bloemetje bij de urnenmuur.
Een haastig geslagen kruis, een gegeneerd gepreveld gebed
of een gedachteloos staren naar de gebeitelde tekst op de steen:
We zouden eens wat koper poets moeten meebrengen voor die letters” zeggen we dan.
Wat moet je al zeggen met een kramp in je hart.
 
Tussen geboortejaar en sterfjaar staat alleen een heel klein tussenstreepje, een koppelteken tussen moederschoot en graf.
Een gedachtestreepje noemen ze dat.
Hadden we misschien in steen moeten beitelen:
“ridder in de kroonorde” – “ Stichteres van de firma Ten laken” 
Je kan een mens toch niet vatten in zijn titels.
Hij is toch veel meer dan zijn prestaties.
“Known unto God” “Alleen door God gekend” staat er op duizenden zerkjes van ongekende Britse soldaten in de Westhoek
“Known unto God”
 
Het meest merkwaardige van gans de bijbel is het zoeken van God naar de mens, en niet omgekeerd.
Een liefde die uitdaagt om tot volle ontplooiing te komen.
Jezus schonk ons de zaligsprekingen.
De Franse, Palestijnse Jood Chouraqui vertaalde zalig door:
‘En marche’ ‘Vooruit, je zit goed’ als je opkomt voor zachtmoedigheid en gerechtigheid. Als je leven verder reikt dan je eigen horizon,
en je naar menselijke maatstaven “een beetje onnozel bent,
“arm van Geest”, omdat je nabij wil zijn voor wie troost hard nodig heeft of omdat je je hart zuiver wil houden.
Misschien lachen ze je uit, maar voor mij zit je goed.
 
De finale nederlaag van de dood zal geen mens ontlopen,
hoe de samenleving dit ook probeert te verdoezelen.
Maar misschien zou er op de gedenksteen een tweede gedachtestreepje mogen staan, niet alleen tussen geboortejaar en sterfdatum, maar ook na deze laatste.
Het streepje van Gods geheugen over tijden heen,
“known unto God”, Zijn’ ja’ over de grenzen van tijd en ruimte.

Een hartelijke groet namens ons redactieteam,

              Pastoor Paul Scheelen en Erwin Vandecauter

Lees hier de uitgave 2018 december van het sint-pauluskrantje.

Sint-Pauluskrantje december 2018

sint-pauluskrantje 2018 oktober beeld1

De gele hesjes duiken overal op.
Er leeft iets in de onderbuik.
Een op vijf kinderen loopt in de buitenbaan.
Populistisch gedachtengoed en uitsluiting verovert specifieke christelijke landen.
Verplegend personeel in Jemen verzorgt tegen beter weten in
zieltogende kinderlijfjes terwijl zij zichzelf zien wegdeemsteren
in dat oeverloos geweld.

 
Het eerste woord op de eerste bladzijde van de bijbel is een schreeuw tegen chaos.  “het worde licht”.
Ze noemde die kreet niet God, dat deden de theologen.
Ze noemde die kreet: “AHAVA”. Letterlijk vertaald “Verlangen om lief te hebben” . Wie in dat goddelijke verlangen durft staan als mens
weigert bestaansrecht te geven aan negativiteit.
 
Adventstijd.
Je ziet dan twee levenshoudingen:
- afwachten: wegkruipen, plat achterover gaan, kribbig en somber worden, vooral niets doen en kritiseren, angstig zelfbehoud.
- verwachten: dan krijg je iets van de alertheid van een jonge moeder.       Jawel bezorgd maar alles ademt activiteit, de toekomst lonkt, je gaat niet op de loop voor eigen verantwoordelijkheid. Je beleeft een dankbare vreugde maar beseft dat het pijn zal doen.
 
Wat is het mooi wat Paulus schreef voor de liturgie van de eerste adventszondag:

“Broers, zussen,
Moge de Heer u overvloedig doen toenemen in grote fijngevoeligheid 
en liefde voor elkaar zoals ook mijn respect uitgaat naar u.
Hij sterke uw hart, zodat gij onberispelijk zijt en heilig.”

 
Heilig betekent heel. Gene halve mens maar vooral iemand die heelt.
En dan gebruikt Paulus een mooi woord. ‘Wandel met God’, met zijn geestkracht.
 
Deze dagen zullen we de chrysanten vervangen door kerstrozen
maar ook de adventskaarsen aansteken tegen beter weten in.
Want Hij die ‘enkel verlangen is om lief te hebben’ nodigt ons uit om intenser dan voorheen ons op te richten, de kop omhoog.
“Zorg er voor dat uw geest niet afstompt.”
 
Vier weken van toeleven naar de geboorte van Jezus,
of beter gezegd: naar de menswording van Jezus.
Geboren worden we allemaal,
maar mens worden, dat is een ander verhaal.

               Namens de redactieploeg,

               Pastoor Paul Scheelen en Erwin Vandecauter

Lees hier de uitgave 2019 januari van het sint-pauluskrantje.

Sint-Pauluskrantje januari 2019

sint-pauluskrantje 2018 oktober beeld1

Driekoningen is de limiet.
Daarna gaan de lichtjes, de slingers en ballen, ster en stal en het hele zootje weer netjes de dozen in, zorgvuldig opgeborgen, ja ‘in de watten gelegd’ tot volgende kerst. ‘Als ‘t God belieft’, leerden we daar thuis spontaan aan toe voegen.
Als kind maakte het je altijd wat triest dat moment: je had zo intens genoten van die kersttijd, van de warmte, het samenzijn, de liederen en verhalen. Je probeerde het wat te rekken, het opbergen een dagje uit te stellen.
Jaren later ben je misschien blij,
dat het hele gedoe weer achter de rug is.
Voor wie een moeilijk jaar doormaakte, getekend door verlies, ziekte, verdriet wogen eenzaamheid en leegte misschien dubbel zwaar op die zgn ‘feestdagen’.
En je weet je geen blijf met al die goedbedoelde,
maar vaak zo onhandige ‘gelukwensen’ voor het nieuwe jaar.
En toch.. .nu alle versiering is opgeborgen,
komt er ruimte voor de essentie van het verhaal.

Bekijk eens dat schitterend beeldhouwwerkwerk hierboven van Peter I Verbruggen (1657) uitgebeiteld in een plank hard eikenhout (40 x 50).
Zie die diagonale spankracht, vertrekkend vanuit de voeten die nieuwe wegen gaan, durven knielen en hunkeren, maar nooit alleen. Over culturen heen.

sint-pauluskrantje 2019 januari beeld2

 Zie die opgebouwde spanning,

die hunker om eigen rijkdom te delen
maar ook die open handen gericht
naar die broze aanwezigheid van God.
En kijk die tegenbeweging op diezelfde diagonale lijn.

 

sint-pauluskrantje 2019 januari beeld3

Met een zwaai gooit een jonge Jozef de mantel van de rechtvaardige over zijn krachtige schouders, de staf vertrekkens gereed.
In de hoek fluisteren engelen over stampende laarzen. De os voelt onheil alhoewel hij, samen met de ezel, de Heer heeft herkend. (Jesaia 1,3)
Met een snelle beweging openbaart Maria haar Kind, doordrongen van Gods nabijheid.
Nog even en de vlucht begint.

Wat blijft is dat kortstondige moment om lichtpunten te ontdekken,
in beweging te komen, nieuwe wegen te gaan en soms te knielen.
Zonder te weten heb je een geschenk achtergelaten.
Een hartelijke groet vanwege de ganse redactieploeg:
Erwin Vandecauter en Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2017 juli van het sint-pauluskrantje.

Ik neus nog al eens graag rond in oude kerkjes,
met de geur van vocht en kaarsen en de sporen van eeuwenlang zoeken naar Gods houvast.

Zo stond ik overlaatst voor zo’n pijnlijk beeld
van de heilige Sebastiaan, gedrumd in een stoffige hoek.
Tientallen pijlen in zijn borst
maar ook afgeketste pijlen aan zijn voeten.

Je denkt dan: waarom werd zo’n bloederig tafereel, midden een gemeenschap geplaatst? Wat ervaarden mensen daarbij?

Hoe primitief Sebastiaan ook uitgebeeld,
steevast staat hij te glimlachen.
Zwaar verwond, maar niet ten diepste geraakt.
Sommige pijlen vallen naar beneden,
ketsen af op iets veel diepers en intenser in hem?

Dit beeldje had dus bij mensen alles te maken met veerkracht,
met het zoeken naar spiritualiteit,
naar een diepere waarde, waarop de rest afketst.

Doorheen eeuwen werd deze figuur een gelovige uitdaging om midden de onmenselijkheid van elke tijd,
de moed te ontwikkelen in verzet te komen tegen pijnpunten in onze samenleving. En dit met de nodige tegenkantingen.
Hoe kan je de ‘vooroordelen die je binnen jezelf optrekt’ afbreken,
ontdekken dat onderlinge afhankelijkheid niet altijd een zwakte is maar een sterke kracht?

Kijk! Sebastiaan is wat in de hoek gedrumd zoals het humanisme van een Gandhi, een Mandela, een Don Helder Câmara ook wat zieltogend in de vergeetput van de geschiedenis gewurmd werd als uiterst naïef.
Maar ook een tegenbeweging is nu bezig. Een zoektocht naar nieuwe spiritualiteit bij gelovigen en anders gelovigen.

Of wat zo’n oud beeldje van Sint Sebastiaan,
met pijlen er in en pijlen er naast, ons allemaal kan vertellen.

Namens de redactie u allen een zomerse tijd toegewenst,

Erwin Vandecauter en Paul Scheelen