Lees hier de uitgave 2016 januari van het sint-pauluskrantje.

We wensen ieder van harte 366 geluk-delende dagen toe.
Ja, een dag extra.

Magisch jaar zeggen jonge mensen tegenwoordig.
De bijbel heeft het niet over koningen maar over wijzen.
Mensen die op zoek gaan, durven achterlaten, in beweging komen.

Merkwaardig. Uit het Oosten, sjokten vreemdelingen op zoek naar levensvervulling. Het schijnt van alle tijden te zijn.
Beetje gek dat Mattheüs hen wijzen noemt.
Hebben ze ons iets te vertellen?
Hoogst onaangenaam wordt het als deze wijzen de notabelen en politiekers ondervragen rond hun diepste levensverwachting of hun Europese waarden. Zo iets maakt zenuwachtig.
Want, zo knipoogt Matteüs,
het licht was wel uit in die stad van zelfgenoegzaamheid en eigen dunk.
En de Herodessen voelen nattigheid.
Moeten we de verdragen van Genève niet opnieuw in vraag stellen?
Heel snel zal er een hemeltergende schreeuw doorheen Betlehem opklinken.
Is het Calais, is het de Turkse grens? Hoeveel verdronken vandaag?

En zeggen dat het allemaal gekomen is met het licht van één enkele ster. Maar zo begint het geloofsverhaal van mensen altijd.
Met een vonk die op een bepaald moment, meestal heel onverwacht, te midden van banale dagelijkse gebeurtenissen,
inslaat in het hart van een mens.
En dat moment, dat plotse vermoeden dat er meer is in het leven dan wij bevroeden, vormt de aanzet tot een persoonlijke zoektocht naar het geluk en tot maatschappelijke verantwoordelijkheid.

Wijzen zijn mensen die durven knielen en uit handen geven.
Dat ontdekken is een feest van openbaring.
God breekt door. Een Godskind wordt gebaard in jou.

Namens het team van Sint-Paulus
Jos Phlippo en pastoor Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2015 december van het sint-pauluskrantje.

Zondag … een tweede adventskaars. De tijd dringt….
Advent betekent : ‘dat wat naar je toekomt’, ‘je toekomst’.

Verwachten en uitzien… kracht in mensen.
Meer dan een mooie droom.
Stille kracht om je te wagen aan tegenstroom,
tegen al het genadeloze en ontmenselijken in.

Verwachten en uitzien: het drijft miljoenen mensen vooruit om oorlog en geweld te ontvluchten,
op zoek naar vrede, rust, een toekomst voor hun kinderen.

Verwachten en uitzien daagt ons uit, drijft ons voort
om hen recht en kracht en onderdak te schenken .
Doen wat God zou doen. Omzien naar wie achter blijft.

Oude profeten van Israël: Jeremia, Baruch, Sefanja en Micha, vuren ons aan. Daar heb je evangelist Lucas, wiens ‘blijde boodschap’ in het leesrooster van het C-jaar centraal staat. Een gedrevene die leeft te midden van grote culturele verscheidenheid, snijpunt van het joodse monotheïsme en het hellenistische denken.

Hij beseft ten volle dat het geloof in Christus niet vanzelfsprekend is. Toch raakt hij het hart van mensen.
Brengt heilsboodschap op mensenmaat.

Wie Lucas beter wil leren kennen in tekst en context is van harte welkom op de drie Bijbelavonden. (zie pg 6)

Misschien hebt u ook de Nocturne: “St.-Paulus tegen armoede” beleefd. Schitterend toch die inzet van velen.

Neus ondertussen rustig in ons krantje.

Hartelijke groet namens het parochieteam,

Jos Phlippo en Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2015 november van het sint-pauluskrantje.

Nu we een uurtje langer geslapen hebben,
weg van de zomertijd, schuiven we de volle herfst in.

Staan plots voor Allerheiligen. En iemand schreef:

Heiligen worden schaars.
‘t Is ook moeilijk om ze te herkennen.
Dat gebeurt meestal na hun dood, net als bij kunstenaars.
Helden herken je gemakkelijker.
Ze hebben hun voetbalclub tot boven aan de ranglijst geschopt
of sterke staaltjes met racefietsen en dergelijke uitgehaald,
halen kijkcijfers met straffe uitspraken,
om van oorlog stoken maar te zwijgen...

Onlangs las ik drie kenmerken van heiligen.
Ten eerste zien heiligen hun eigen fouten.
Dat is mooi, ze hebben ze dus.
Dat geeft de sterveling moed.

Ze proberen vervolgens niet iets te worden door prestaties,
maar ze nemen het leven aan als een gave van God.
Dat lijkt gemakkelijker dan het is. Moet u eens proberen.
't Geeft in leder geval een grote en goede rust.

En ze weten te dienen.
Dat laatste is misschien het moeilijkste,
hoe vol we er de mond ook van hebben.
Echt dienen.
Niet 'om het een of ander', maar belangeloos.
Er stond nog iets bij. Dat noem ik het laatst.

Ze leven in een voortdurende behoefte aan genade.
Dat laatste zal wel hun diepste geheim zijn.

Een hartelijke groet van Jos Phlippo en Paul Scheelen
namens het team van St.-Paulus

Lees hier de uitgave 2015 oktober van het sint-pauluskrantje.

Een opiniestukje van Mark Van de Voorde doet ons nadenken over een noodsituatie die zich niet neerlegt bij grenzen, maar ons ook niet komt bedreigen.

Ondertussen willen we niet blind zijn voor de vreselijke lijdensweg die Christenen in het Midden-Oosten meemaken en de apathie daaromtrent in het Christelijke Westen.

Onthoud 18 oktober, want dan willen we onze Zuster Hadewych huldigen. 26 jaar pastorale werkster, jong en present, delend lief en leed in onze geloofsgemeenschap. Ne schat van 'n zuster.

Anderzijds is het met pijn en dankbaarheid dat we afscheid moeten nemen van Leo Janssens die ons plots ontvallen is. Jarenlang een kostbare medewerker. Eigenlijk onvervangbaar.

Met fierheid vertellen we u, bescheiden als we zijn, dat Sint-Paulus laureaat 2015 is van Tripavisor. Het is goed dat jullie dat weten.

Zo delen we maandelijks het lief en leed met hartelijke groeten van het parochieteam,

Jos Phlippo en pastoor Paul Scheelen