Lees hier de uitgave 2018 augustus van het sint-pauluskrantje.

Extra Sint-Pauluskrantje augustus 2018

 

Soms kan je een onweerstaanbare drang niet tegenhouden, zoals het woord het verduidelijkt. Waar je vol van bent wil je delen, meedelen:

  • Dat het een unieke kans is, die nacht van de musea op 4 augustus: 
    DE SINT-PAULUSKERK: SITE VAN SCHOONHEID, RUST EN BEZINNING SINDS 1260. Let wel, de nacht begint om 19.00u en eindigt om 01.00u. 
  • Dat op 11 augustus 7de NACHT VAN DE KERKEN - ANTWERPEN - ‘DE HEMEL OP AARDE’ - KERKEN MÉT EN ZONDER BAROK doorgaat van 19.00 u. – 23.00 u. 
  • Dat op 15 augustus, de énige en échte moederkesdag, CHARLES GOUNODS MESSE SOLENNELLE wordt uitgevoerd, een traditie die ook in Barokjaar 2018 wordt bewaard.

Opnieuw zullen we op het einde van de viering gegrepen worden door het mooiste Vlaamse lied, geschonken door  August De Boeck, zijn 'O Beata Mater'. Soli, deChorale en de Sint-Paulus Sinfonietta staan onder de inspirerende leiding van kapelmeester Ivo Venkov.
Pastoor Paul Scheelen zal de viering voorgaan.

  • Dat op 28 augustus 2018, 18.30u. Jan Van Damme, dienst Erfgoed, provincie Oost-Vlaanderen, in het kader van de lessenreeks: “Begeesterende Barok” het heeft over de ‘Funktionsgeschichte’ van de Sint-Pauluskerk. 
  • Dat de Sint-Paulusgemeenschap voor u openstaat om zinvolle liturgie te vieren, om u te begeleiden bij vreugdevolle maar ook moeilijke momenten. U van harte te onthalen, elke dag tussen 14.00u. en 17.00u. 

En weet, in zulke oude gebouwen kan het nog heerlijk en aangenaam van temperatuur zijn. Jullie zijn welkom met een hartelijke groet van het redactieteam.

Lees hier de uitgave 2017 juli van het sint-pauluskrantje.

Ik neus nog al eens graag rond in oude kerkjes,
met de geur van vocht en kaarsen en de sporen van eeuwenlang zoeken naar Gods houvast.

Zo stond ik overlaatst voor zo’n pijnlijk beeld
van de heilige Sebastiaan, gedrumd in een stoffige hoek.
Tientallen pijlen in zijn borst
maar ook afgeketste pijlen aan zijn voeten.

Je denkt dan: waarom werd zo’n bloederig tafereel, midden een gemeenschap geplaatst? Wat ervaarden mensen daarbij?

Hoe primitief Sebastiaan ook uitgebeeld,
steevast staat hij te glimlachen.
Zwaar verwond, maar niet ten diepste geraakt.
Sommige pijlen vallen naar beneden,
ketsen af op iets veel diepers en intenser in hem?

Dit beeldje had dus bij mensen alles te maken met veerkracht,
met het zoeken naar spiritualiteit,
naar een diepere waarde, waarop de rest afketst.

Doorheen eeuwen werd deze figuur een gelovige uitdaging om midden de onmenselijkheid van elke tijd,
de moed te ontwikkelen in verzet te komen tegen pijnpunten in onze samenleving. En dit met de nodige tegenkantingen.
Hoe kan je de ‘vooroordelen die je binnen jezelf optrekt’ afbreken,
ontdekken dat onderlinge afhankelijkheid niet altijd een zwakte is maar een sterke kracht?

Kijk! Sebastiaan is wat in de hoek gedrumd zoals het humanisme van een Gandhi, een Mandela, een Don Helder Câmara ook wat zieltogend in de vergeetput van de geschiedenis gewurmd werd als uiterst naïef.
Maar ook een tegenbeweging is nu bezig. Een zoektocht naar nieuwe spiritualiteit bij gelovigen en anders gelovigen.

Of wat zo’n oud beeldje van Sint Sebastiaan,
met pijlen er in en pijlen er naast, ons allemaal kan vertellen.

Namens de redactie u allen een zomerse tijd toegewenst,

Erwin Vandecauter en Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2017 juni van het sint-pauluskrantje.

We leven in een tijd van post-Truth.
Het liegen gebeurt niet langer heimelijk maar versiert elk optreden om een populistisch publiek te charmeren.
Wie tegengas geeft als rechter, kerk, journalist of wetenschapsmens is nep. Met een flinke ‘handshake’ maak je duidelijk dat de opwarming van de aarde je laatste zorg is en dat nieuwe, ondoordringbare muren moeten opgetrokken worden om het eigen volk ‘great’ te maken.
De grootste hongercrisis sinds de tweede wereld oorlog,
de ongebreidelde vluchtelingenstroom voor wapengeweld
kon de ‘fantastic weapon deal’ met de Saoedi’s niet verpesten.
Als een inktvlek verspreidt zich deze ideologie,
gestoeld op leugens, voorgekauwd, getwitterd, goedkoop bedrog.

Zijn we bedrogen in ons verlangen dat menselijke ontwikkeling en wetenschap de wereld humaner zou maken?
Hoe klonk het weer, die Pinksterhymne?
Een uitdagend lied van protest.

‘Kom, Schepper Geest
Bewaar in ons de schroom van woorden en gebaren
die behoedzaam mensen aanraken.
Drenk onze ziel in stilte en omgeef ons met de zachte bries
waarin wij opkijken naar uw aangezicht
dat we bespeuren in de ogen van de ander.

Waaraan zullen we jouw aanwezigheid herkennen,
God die on­grijpbaar aanwezig bent in mijn bestaan?
Ik zal je aanwezig weten, Geestkracht die hoogste gave bent,
telkens jij de kans krijgt om in mij los te wriemelen
wat er aan schoonheid bedolven ligt, diep in mijn hart.
Ik zal je vooral aanwezig weten telkens als jij mijn plannen dwarsboomt en mij uitdaagt om mijzelf te heroriënteren,
hoe pijnlijk ook.

"Kom, Schepper, Geest
daal op ons neer met uw vlammende vurigheid,
priem uw stralen doorheen het banale van elke dag.
Gij die riep: het worde licht in het leven van mensen,
gij inspireerde altijd opnieuw profeten om recht te veren
en macht en bezit en alles wat vastgekoekt zat
opnieuw te vullen met een stroom aan mededogen.
Tegen elke leugen,
“Kom, Schepper, Geest.

Namens de redactieploeg:
Erwin Van de Cauter, Marie-Paule Verhoeven, Leo Van achter

Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2017 mei van het sint-pauluskrantje.

Het is als de lente. De botten zwellen als jonge moeders.

Het leven barst open, niet tegen te houden,
ondanks maartse buien en aprilse grillen.
Een diepe, niet te doorgronden stuwkracht.

Pasen is de eerste aanzet voor die aanstekelijke vrijheid om mensen te doen leven,
te doen opstaan vanuit een gedreven Levensbron
die we zo achteloos God noemen, Grenzeloze liefde,
Draagkracht van ons bestaan.

Waarachtig opstandingsgeloof is zo rijk, vordert op en geeft hoop.
De liturgie neemt rustig de tijd.
De leerlingen moeten tot zichzelve komen ...
Vijftig dagen van twijfel, samen scholen,
ramen en deuren gesloten.
Dwars door gewonde handen, genagelde voeten
Gods levensadem ontdekken, dat moeten zijn leerlingen doen.
De Roeach van God, zijn levensbries, begeesterend laten waaien als diepste bron van vrede.
En dan de ramen opengooien ...

Zo wordt het mei.

Hartelijke groeten vanwege de redactie,

Erwin, Marie-Paul, Leo en Paul