Lees hier de uitgave 2018 maart van het sint-pauluskrantje.

Nog vier weken zijn we onderweg,
een persoonlijke, wat gedurfde tocht van vasten.
Wat voedt me als christen?
Wat geeft mij spirit?
Met wie voel ik mij verbonden?

We hadden een boeiend gesprek met OASeS, een onderzoekscentrum binnen het Departement Sociologie aan de Universiteit Antwerpen, omtrent onderzoek gericht op armoede en sociale uitsluiting. Opmerkelijk was de vaststelling dat het sociologisch onderzoek (vooral gebaseerd op structurele solidariteit) door haar seculiere instelling, geen feeling heeft met de diepere, vaak religieuze motivatie van de vele vrijwilligers die werken vanuit een persoonlijke solidariteit.
Religieuze inspiratie wordt vaak niet erkend of gecapteerd door het beleid en in de meeste reglementen wordt standaard bepaald dat deze persoonlijke vorm van solidariteit niet gesubsidieerd kan worden.
Daarnaast is de inbreng van religieus gemotiveerde organisaties en vrijwilligers van onschatbaar belang en niet meer weg te denken in de strijd tegen armoede en uitsluiting.
Het onderzoekscentrum wil door gesprekken en contacten de kortsluitingen tussen beide vormen van solidariteit in kaart brengen en als aanvullend beschouwen.


Terwijl velen ogenschijnlijk voorbij de oude kerkdeuren stappen, zoeken anderen vanuit religieuze waarden een antwoord op diepe, maatschappelijke vragen.
Er is een heropflakkering van het religieuze verlangen. Een aanzuigend gat dat vaak bricolerend gevuld wordt. Naast vele kraampjes staat daar ook ‘de kerk’.
Velen die er afscheid van genomen hebben, blijven toch met een onwennig gevoel achter.
Wat oorspronkelijk zo bevrijdend was heeft niet gewerkt.
Je kan niet zonder geloven, een diep basisvertrouwen. Het leven moet toch ontspringen uit een Bron. Intuïtief voelen velen aan dat de werkelijkheid voortkomt uit een liefde die groter is dan de mens. Die liefde daagt uit.
Er is duidelijk taboe om dit luidop te zeggen, het medialandschap laat dat niet toe, maar dat diepe appél lokt velen. Religieuze waarden van mededogen en nabij-zijn worden als kostbaar ervaren. Velen volgen met aandacht voor ‘presentie’ maar ook voor structurele benaderingen hun hart terwijl sociologen en beleidsmensen verbaasd toekijken of hen willen stimuleren.

Een hartelijke groet vanwege de redactieploeg,
Erwin Vandecauter en Paul Scheelen

Sint-Pauluskerk, Antwerpen
Zondag 20 mei, 10.30u.

HOOGFEEST VAN PINKSTEREN

Uitzonderlijke uitvoering van de
H Moll Messe, BWV 232


'Hohe Messe'

Johann Sebastian Bach (1685-1750)

 
Sint-Paulus Camerata

Soli
Elise Gabele, sopraan 1, 
Estelle Lefort, sopraan 2
Bart Uvyn, altus
Adriaan De Koster, tenor
Jurgen Vollens, bas
Wilfried Van den Brande, bas
Concertmeester
Justin Glorieux
 
Orgel
Nicolas De Troyer, titularis-organist
Algemene leiding
Ivo Venkov, kapelmeester
Plechtige eucharistieviering voorgegaan door 
Pastoor Paul Scheelen en diaken Frank Morlion

Lees hier de uitgave 2018 mei van het sint-pauluskrantje.

Minder dan veertien dagen had de lente nodig om onstuitbaar en jong een nieuwe wereld te scheppen.

Timmermans zou schrijven: “de botten zwollen als jonge moeders, de verdeegd-gezeten wereld barstte open”.

Nog even en we lezen het oude pinksterverhaal in de kerk.
Wanneer dat woordje ‘kerk’ valt, krijgen we een zorgelijk blik, wellicht terecht. Maar hoe anders is het begonnen, in lichterlaaie, met vlam en vuur, mensen begeesterd. ‘Iets’ in mensen. Ja, ‘iets’.
Een kracht, een intuïtie tegen alles wat versteend en koud is.
‘Iets’ in mensen, Gods hunker, beeld, Gods taal in mensen. Scheppingskracht.
In het Pinksterverhaal roepen omstanders vol verbazing: “Hoe kan het dat wij hen allemaal in onze eigen moedertaal horen?”.
Is ‘moedertaal’ niet: de taal van de liefde, de taal van het hart?
Is het ook de taal van onze gemeenschap?
Paulus beschrijft dat ‘iets’ in mensen: “De vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.” (Gal. 5, 22-23)
Dat is heel wat maar met dit visioen is alles begonnen. Geen ingewikkelde discussie rond wie of wat Gods Geest is maar wel de vraag of we ons die moedertaal hebben eigen gemaakt.
Pinksteren is niet het feest van de volle oogst, maar van de eerstelingen. Dingen laten groeien, koesteren, met elkaar delen. Stappen zetten met scha en schande. Gloed in de as ontdekken, aanblazen, zorgen dat het niet uitdooft.

Vandaag hebben kinderen enthousiast in onze kerk gezongen.
Bezoekers worden langs kunstwerken betrokken bij een dieper verhaal.
Aandacht voor sociale nood wordt vanzelfsprekender maar ook de zorg voor de eigen geloofsgemeenschap.
Met velen werken we aan een ‘begeesterende barok’. We studeren, facebooken, geven lezingen, beluisteren liturgie vanuit de begeestering van J.S. Bach, J.D. Zelenka en bezongen eerbied voor Gods uitdagende transcendentie.
Zoveel tekenen van ‘eerstelingen’, nieuwe lente.


"Kom, Schepper, Geest
daal op ons neer met uw vlammende vurigheid,
priem uw stralen doorheen
het banale van elke dag.
Breek opnieuw die hemel open
boven onze hoofden
en laat die stem weer klinken
waardoor wij opgetild worden,
groter dan ons eigen bange hart.”

Namens de redactie, Erwin Vandecauter en Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2018 juni van het sint-pauluskrantje.

We zullen het geweten hebben want vanaf 25 mei trad de vernieuwde Europese privacywetgeving in werking. Het had iets van de overvloed van het Barokjaar. De mails tuimelden over elkaar in jullie box.

En waarschijnlijk hebben jullie vaak gedacht: ach, ze sturen nog wel eens een bericht met de vraag om aan te melden. We slapen er nog een nachtje over. We zien nog wel! 

Op de een of andere manier hebben wij ooit vernomen of een berichtje ontvangen dat jullie op de hoogte wensten te blijven van de vieringen en activiteiten van de St.-Paulusgemeenschap.

Dat was inderdaad een wijs besluit.

Maandelijks stuurden we jullie het Sint-Pauluskrantje of brachten jullie op de hoogte van culturele evenementen die we in onze Paulusgemeenschap organiseren. We blijven ons daarvoor inspannen als vrijwilligers maar passen de nieuwe Europese privacyregelgeving (GDPR) ook toe. En dat is maar goed, ook.

In de praktijk verandert er voor jullie en ons echter niets, omdat we jullie persoonsgegevens uitsluitend gebruiken om mailberichten te sturen. Die gegevens delen wij nooit met anderen, zelfs niet binnen de St-Paulusgemeenschap.

Onder al onze berichten vinden jullie altijd de mogelijkheid om desgewenst uit te schrijven op onze communicatie, waarna we de gegevens zullen verwijderen.
Conform de nieuwe wetgeving hebben we ervoor gezorgd dat onze lijst met jullie contactgegevens voldoende beveiligd is. Ons volledige privacy beleid kan u terugvinden op http://sint-paulusparochie.be in het onderdeel "privacy" onder het hoofdmenu.

Dus open nu maar met een gerust hart ons krantje. Spring van de ene verbazing naar een andere bij het lezen van alles wat er roert en zeilt.
Geniet te volle van de zomer en vergeet niet dat in Sint-Paulus de Barok en vooral ons vierend geloof begeestert.

Erwin Vandecauter en Paul Scheelen