Lees hier de uitgave 2016 oktober van het sint-pauluskrantje.

Decennialang werden religies door de verlichting en het positivisme gezien als een vorm van ‘residu-ervaring’, gedoemd om te verdwijnen naarmate de ‘moderne’ levenswijze ging overheersen. Maar nu verschijnen ze opnieuw als mogelijke wegwijzers naar de toekomst.

David van Reybrouck schreef vorige week een opiniestuk in de Standaard als reactie op de fletse speech van Jean-Claude Juncker. Weinig visionair, eerder zo iets van ‘we lossen het wel op’. ‘Ik ben nog even goddeloos als vroeger, maar ik vind die religieuze leiders zinniger, indrukwekkender en inspirerender dan de politieke leiders die ik dagelijks op mijn Facebookfeed zie passeren…..

Het is trouwens opvallend met wat een intense aandacht de tientallen religieuze concerten, soms met zware thema’s als dood, werden beleefd door enkele duizenden mensen in onze kerk. Of hoe honderden asielzoekers en vluchtelingen zich verzameld hebben in de gastvrije tuin van Sint-Paulus. Moslim, christenen, agnosten, dansend, luisterend, feestend bij elkaar.

Nee, dit gaat nog niet over geloven, maar wel over religieuze gevoeligheid.

We moeten dat niet misprijzen. Zo vaak worden we gevraagd om bij het afscheid van een geliefde toch voor te gaan op deze sacrale plek waar van oudsher het banale doorbroken werd. We verhuren dan geen kerk aan een uitvaartverzorging. We bieden gastvrijheid aan, zoeken samen naar woorden en symbolen die verder gaan dan het ophemelen van de overledenen. Vragen rond écht leven, hopen, vertrouwen, dankbaarheid, opstaan. We bieden ruimte aan ieders levensvisie maar zijn wel gastheer en stoppen het visionaire Bijbelse scheppingsdenken niet weg onder de kerkstoelen.

Soms zijn het moeilijke gesprekken maar achteraf groeit er zoveel wederzijds begrip, zoveel dankbaarheid. Er is iets geraakt.

Misschien is dat in onze tijd wel de belangrijkste opdracht om open te staan met de rijkdom van een visionaire visie die verder gaat dan de vier jaar van politieke leiders. Een wijsheid van duizenden jaren altijd opnieuw hertaald.

Een krantje vol dagelijkse dingen, wemelend rond een uitdagende plek.

Onze groet als redactie,

Erwin Vandecauter, Leo Van achter, Marie-Paule verhoeven, Walter Geluyckens, Pastoor Paul Scheelen

 

 

Lees hier de uitgave 2016 september van het sint-pauluskrantje.

Bruisende polyfonie en Barokklanken,

Laus Polyphoniae en Terra Nova,
Gounod uitgevoerd door een honderdjarige, “De Chorale”.
Drie-vierduizend aandachtige genieters beleefden de Sint-Pauluskerk bij morgen, avond of nacht tijdens liturgische viering of ingetogen luisteren.

Iedere dag kan een verloren of een gewonnen dag zijn,
zo klonk het doorheen antifonen
of in liederen van woede, onbegrip en hoop.

Gewonnen dagen.
Dagen waarin mensen wijzer worden van jou,
gelukkiger met jou.
Dagen waarin je je verwondert
over het licht, je bestaan, blijken van genegenheid,
je Levensbron: bevrijding, ruimte om te leven, vervoering.

Of verloren dagen vol kilte, geen hart dat klopt,
grauw en te vergeefs.
Je wordt er alleen maar minder van.

Ieder dag een uitdaging om naar je diepste Stem te luisteren:
deel je uit, inspireer, wees vriend,
kom op voor recht vooral als de ander gekneusd is.

Laudare, benedicere, predicare.
De spiritualiteit en gedrevenheid van 800 jaar Dominicaanse traditie is nog steeds voelbaar in St.-Paulus.
Ook zij hadden de waarheid niet in pacht
maar zochten het samen.
Dat willen we uitvieren op zaterdag 10 september
als een start voor een nieuw werkjaar

Hartelijke groet namens de redactie,
Erwin Vandecauter, Marie-Paule Verhoeven, Leo Van achter

Paul Scheelen

Maandag, feest van Maria-Tenhemelopneming, trekken we in Sint-Paulus weer alle registers open!

Er is die schitterende uitvoering van de messe à l’honneur de Saint Cécile” van Charles Gounod door orkest Musici Dominicanorum en het koor “Dechorale”. Aan het orgel speelt Nicolas De Troyer  - orgeltitularis. De algemene leiding is in handen van gastdirigent Paul Dinneweth.

Velen van ons vinden in het "Ja-woord" van Maria een onuitputtelijke bron voor eigen kracht.

Het vreugdevol gekregen leven in haar schoot, leven dat van God komt, het breekt haar hart open, ze snelt naar buiten.

Wie God bemint kan zich niet weerhouden om zich ook het lot van anderen aan te trekken, wie ze ook zijn, en je doet dat met spoed.

Midden in een groeiende cultuur van de dood, leven we in deze stad met haar vragen en haar hoop.

We kijken met kinderlijk vertrouwen op naar die dienende Madonna, teken van Gods betrokkenheid.

Waarachtig leven is immers zorg dragen voor elkaar en.... het doen met spoed.

Moge Maria een zegen zijn voor velen, voor ieder van ons

P. Scheelen

Lees hier de uitgave 2016 juli van het sint-pauluskrantje.

Op het laatste momentje heb ik mijn belastingbrief ingevuld.
Alles wat ik kon aftrekken heb ik zorgvuldig genoteerd.
De codes mooi overgezet.
Hopelijk, krijg ik van alles terug.
Over de Rode Duivels moet ik me geen zorgen meer maken.
Nu kan de vakantie beginnen.

Plots is het leven veranderd. Kinderen hoeven niet meer naar school.
Op de autowegen: caravans en zwaar beladen wagens met bagage.
We trekken naar elders, willen er tussenuit om dingen te doen die we anders niet kunnen doen, om bepaalde plaatsen te bezoeken.
Soms meer dan stress. Deze veertien dagen dienen volgepropt.
Sommigen gaan op kamp met kinderen, met gehandicapten of op pelgrimstocht zoals gisteren nog iemand van de stadsdiensten zei: ‘ik ga drie weken trekken naar Compostella. Niet langs de normale route, die is te druk”.

Vakantie!


Wat sleuren we toch allemaal mee, soms jaren: dingen die we niet kunnen vergeten, vergeven, woorden die nooit gezegd werden. Beslissingen nooit genomen.
Een ballast van ingewikkelde relaties die ons ‘s nachts wakker houden.
“Laat het achter” zei Jezus “leef eens vanuit gastvrijheid om te genieten van mensen. Eet met hen, drink met hen, luister naar hen, leer van hen. Laat los.
En je eerste verlangen voor jezelf maar ook voor anderen moet “vrede” zijn.”

Een hartelijke groet namens onze redactieploeg:
Erwin Vandecauter, Marie-Paule Verhoeven, Leo Van achter

pastoor Paul Scheelen