Lees hier de uitgave 2016 februari van het sint-pauluskrantje.

‘De hemel heeft een bleke tint
van geheimzinnig ongeboren leven
dat overal en nergens is.’
Hannie Michaelis

Na de overvloed aan nieuwjaarsrecepties met al wat daarbij hoort aan jaaroverzichten, goede wensen en grootste plannen voor het nieuwe jaar, rijkelijk gekruid en overgoten met de onontbeerlijke hapjes en drankjes, kunnen we met nieuwe ademruimte en frisse moed van start gaan.
Het is (nog) geen winter geweest, maar waar je ook kijkt, merk je hoe struik en bloem (voorbarige) lentekriebels vertonen. Weerkundigen en botanisten zeggen dat niet zozeer de temperatuur als wel het licht, die vroege bloei bevorderen.
En zou dat bij mensen niet net zo werken? Zeg nu zelf, voel je het diep vanbinnen ook niet kriebelen nu de dagen lengen? Hangt de (februari)lucht niet vol belofte : vol van dat ‘geheimzinnig ongeboren leven’ zoals de dichteres het omschrijft.

Ik heb het een parabel genoemd, die onbaatzuchtige inzet voor de Sint-Paulusgemeenschap,
mensen die deugd hebben aan elkaar, aan de liturgie, aan zorg voor anderen, aan ontmoeting.
Die warm lopen om de schoonheid van de kerk niet alleen te delen,
maar effectief spiritueel, materieel en financieel toekomst mogelijk te maken.
Een verhaal van met stoelen sleuren,
het met elkaar grondig oneens zijn,
het onthaal verzorgen, kou lijden, rouw nabij zijn,
veiligheid garanderen,
eucharistisch samenzijn beleven.
Een wonderbaar, aantrekkelijke parabel in de stad.

En nu die vastentijd.
de luiken openzwaaien
en vastgeroeste denkbeelden bevragen.
Speuren naar dat liefdesvisioen
dat Jezus leven zo bezielde.
Beseffen dat je hoeder bent van je broer
en dat leven alles te maken heeft
met het wonder van het delen..

Een hartelijke groet van het parochieteam,
pastoor Paul Scheelen